Als de boog zo gespannen staat dat bij barst...

Bijgewerkt: jul 7


Overspannen zijn zit in mijn genen, zo kun je het wel formuleren. Leven is productief zijn, zo hebben mijn ouders (sorry mams en paps) me het geleerd. Altijd achter hun computer, altijd alles aan het geven op hun werk, altijd wel een volgende hindernis te overwinnen. Dat is een groot deel van hun identiteit en bijgevolg dus van de mijne. And don't get me wrong, er is iets heel nobels aan gepassioneerd zijn door je job en het onderste uit je eigen talenten halen.



Het verschil met deze generatie is mogelijks dat wij naast het werk ook nog heel wat ballen in de lucht moeten houden. We hebben niet alleen best een job die onze ultieme passie is en waar we goed mee verdienen, we moeten ook nog eens een killer bod hebben aan de zijkant, een levendige en fantastische vriendenkring onderhouden, de partner van ons dromen vinden en beginnen aan kinderen voor 30 en uitblinken in minstens 2 verschillende hobby's.



Oh en daartussen moeten we nog ergens de tijd vinden om 8 uur te slapen, aan yoga te doen, ons huis netjes te houden en aan onzelf te werken? Djeezes. Het is niet moeilijk dat het aantal overprikkelde jongeren steeds meer toeneemt. Het gevolg van die overdosis prikkels en het continue aanstaan is dat we ons meer gestresst dan ooit voelen.



Spanning is toch top?


Ok hear me out. Een portie stress is zeker gezond. Stress is een biologische reactie van ons lichaam om ons klaar te maken om te vechten, te vluchten of te bevriezen. Hierdoor is onze alertheid veel hoger dan normaal. Het probleem is echter dat deze stress niet langer veroorzaakt wordt door levensbedreigende situaties (al klinkt dat natuurlijk ergens ook beter: geen leeuwen voor mij, bedankt). Als je een langere periode moet verwerken dan je zowel fysiek als mentaal kan verdragen heeft stress heel veel nefaste gevolgen.




Maar zo heb ik het al altijd gedaan

Aha deze, oh zo herkenbaar. Als je jouw agenda constant volpropt met taken of evenementen, dan is het mettertijd zeer lastig te (h)erkennen dat je in de overspannen modus geraakt. Een heel groot signaal is wanneer je het wel voelt maar een variant op de volgende zin zegt: "Ik heb helemaal geen tijd om te rusten". Geloof mij, de beste tijd om te ontspannen is wanneer je er helemaal geen tijd voor hebt.


Waar begin ik?

De start van iets veranderen aan je gedrag start altijd met het herkennen van je signalen, van je redenen tot veranderen. Hoewel gespannenheid er bij iedereen relatief anders uitziet, komt het gemiddeld neer op volgende tekenen.


Fysiek


  • Je voelt je continue moe, hoeveel je ook geslapen hebt. Je dagelijkse activiteiten kosten daarbij veel meer moeite dan je gewoon bent. Het kan ook zijn dat je problemen hebt met in slaap vallen, maar dat is niet noodzakelijk. Het wakker liggen heeft dan veel te maken met piekeren.

  • Spierpijn, rugpijn, krampen. Gedurende een korte tijd kan je lichaam het aan om onder stress te staan. Je zintuigen verscherpen, je spieren spannen zich op, je hartslag verhoogt, ... Als dit lang duurt dan begint dit voor je lichaam echter zwaar door te wegen. Je krijgt spierpijn of gewrichtpijn, die niet zomaar terug verdwijnt met een goede massage van je partneršŸ˜‰.

  • Hoofdpijn en/of buikpijn. Bij spanningshoofdpijn voelt het wat alsof iemand een zeer strakke band rond je hoofd heeft gespannen. Alle prikkels komen des te harder binnen. Zeker harde geluiden of fel licht. Buikpijn komt ook veel voor aangezien je lichaam bij langdurige stress in stand-by stand wordt gezet om energie te besparen.

  • Je hebt last van hartkloppingen en/of kortademigheid.

Mentaal

  • Je hebt problemen om je te concentreren. Dit kan zowel bij heel kleine en eenvoudige taken voorkomen als bij grote prestaties. Zeker zaken die meer creativiteit vergen lijken een enorme berg energie te vergen. Hoe hard je ook werkt, je hebt constant het gevoel dat je tijd tekort komt. Het gebrek aan concentratie leidt ook tot vergeetachtigheid. Waar heb jij die sleutels nu weer gelegd? Of wat betekent dat kruisje dat op mijn hand staat nu ook weer? Dit komt doordat je selectieve aandacht deel uitmaakt van je hogere-orde denken en daar is nu niet langer plaats.

  • Je voelt je langdurig down of voelt net helemaal niets meer. Door de overprikkeling heeft je geest twee mogelijke manieren om te reageren. Ofwel gaat het in overdrive en kan je voor het minste in huilen uitbarsten. Ook enthousiasme voor dingen die je anders graag doet staat op een laag pitje. Het liefst spendeer je tijd met jezelf in de zetel en dan nog graag met een braindead serie (Riverdale omg, ben soms beschaamd dat ik er naar kijk). Een andere optie is dat je jouw gevoelens gewoon compleet afsluit, want hey, er is nu eenmaal geen tijd om dan ook nog eens bij mijn eigen gedachten en emoties stil te staan. Derest kost al genoeg energie. Dit betekent ook dat je liefst totaal geen sociaal leven hebt.

  • Het merendeel van je dag bestaat uit piekeren. Je blijft langer hangen in een negatief denkpatroon en lijkt zelden nog tot oplossingen te komen. Het is chaos in je hersenen, zelfs voor zaken die heel pietluttig lijken.


Claim gratis je eerste mini-course! Mail me op info@onest.community met de 7-daagse challenge die je graag zou uitproberen en start je kick-ass selfcare journey


0 keer bekeken

© 2019 created met Wix.com