Silence, I kill you. Overwin je angst voor stilte

Bijgewerkt: jul 7

Deze week postte ik op mijn instagram een verhaal over hoe vaak ik oncomfortabel wordt van stiltes. Ik ben opgegroeid bij mijn grootouders, op een plaats waar je iets luider moest roepen dan de andere om aandacht te krijgen. Hoe raar het ook is, het lijkt alsof ik dat meegenomen heb in mijn volwassen leven. Dat gevoel dat degene die het meest praat en het luidst roept het meest aandacht krijgt en bijgevolg ook het liefst gezien is.

Wat deze week me leerde is dat ik niet de enige ben die angst heeft voor stilte. En mijn angst gaat soms zelfs op het panische af, daar mag ik eerlijk in zijn. Het is precies alsof er een grote mentale timer verschijnt wanneer het gesprek even stilvalt. Dan begint mijn brein allerlei waarheden te verzinnen zoals: snel, zeg iets voor de andere je saai vindt, snel kom op een leuk verhaal , ik moet zien dat we allebei ongeveer evenveel praten want ik wil niet verlegen lijken enz.

We hebben vaak niet alleen een afkering van stilte in gesprekken, maar willen ook geen stilte in onze omgeving. Denk eens bij jezelf na wanneer de laatste keer was dat je in ultieme stilte verkeerde? Geen gsm, geen muziek, geen gebabbel op de achtergrond, geen schermen om je af te leiden, … Er is natuurlijk altijd wel ergens sprake van achtergrondgeruis, maar probeer eens bij jezelf te blijven.

Verzin ik dit allemaal? Nee hoor. Er is zelfs een wetenschappelijke naam voor: “sedatephobia”. Sedate betekent slapend of stil of dood en phobia staat voor angst.

De redenen hiervoor?


  • Angstige gedachten krijgen ruimte wanneer er stilte is. (Al kan je je natuurlijk afvragen of het slimmer is om deze gedachten te overstemmen met geluid en er dus eigenlijk van weg te lopen).

  • Je hebt het gevoel dat je altijd entertainend moet zijn voor anderen.

  • We leiden ons af en houden ons druk om het gevoel te hebben dat we belangrijk zijn.

  • Je bent bang dat je leven niet voldoende voorstelt als je er niet ronduit over kan praten.

Hoe pak je dat nu aan?


Angst wordt overwonnen door actie. Eén van de zaken die je kan proberen is dus expres stiltes laten vallen in gesprekken (leuk om ze eens te timen: de meeste mensen raken niet verder dan 4 seconden voor ze oncomfortabel worden). Zie welke effect dit heeft op jullie band. Vaak denken we dat stil zijn grote gevolgen zal hebben, maar meestal merk je dat deze persoon in je leven blijft. Meer nog, als je constant de stilte wil opvullen ontneem je mogelijk ook de kans aan de ander om volledig zichzelf te zijn. Misschien is hij/zij ook wel verlegen/ ongemakkelijk/ stikkapot.


Maak eens ruimte in je agenda voor stilte. Maak hier een routine van, liefst dagelijks op hetzelfde moment. Begin bijvoorbeeld met 5 minuten per dag. Bereid je ook goed voor: zet je telefoon uit of op stil, doe je deur op slot en vraag aan je kamergenoten om je even met rust te laten.


Iemand vertelde me ooit dit: het is egoïstisch om constant te willen praten. Eerst was ik pissed en dacht ik: say whaaaat? Ik doe alles wat ik kan om anderen op hun gemak te stellen! Maar eigenlijk was het vooral mezelf die ik comfortabel wilde houden. Bovendien verhindert het constant bezig zijn met wat ik hierna zal zeggen me om voor de volle 100% naar de ander te luisteren.


Helpen deze zaken nog niet? Bedenk dan dat je allebei verantwoordelijk bent voor het gesprek. Die taak ligt niet alleen bij jou.


Claim gratis je eerste mini-course! Mail me op info@onest.community met de 7-daagse challenge die je graag zou uitproberen en start je kick-ass selfcare journey

0 keer bekeken

© 2019 created met Wix.com